1 Kasım 2012 Perşembe

Haykırış


 Ne kadar çok öğüt verilirmiş bir gence. Ve büyüdükçe O gençte ne kadar çok öğüt verirmiş birilerine. Zaman ilerledikçe yaşamak bu döngüyü yada bu döngüde olduğunu görmek...

  " Bilinçli kişi yaşadıklarından ders alan, akıllı kişi başkalarının yaşadıklarında da ders alandır " fikri şu sıra çok kez aklımdan geçmekte. Zira bilinçi olmak gayretindeyim. O kadar öğüte rağmen akıllı kişi olamamak, olamadığımı görmekse...


Sesiz bir haykırış ( Fotoğraf: 2che.me )


  " Yaptıklarımdan yada tercihlerimden pişman değilim. " sözünü söyleyebilenlere çok imreniyorum. Ama ne kadar içten olduklarını öğrenmek isteği ilede dolup taşmaktayım. Zira inadına bir memnuniyet midir? Zaten yapılmış tercihlerden dönülemeyecek oluşu. Dönmenin zorlukları, yeni başlangıçların ceremelerine katlanamama durumu mudur? Yada haklı çıkma gayreti. Eğer öyleyse ben hata yaptığımı kabul etmek istiyorum. Mutlu değilim çünkü. Mutsuz muyum? Hayır mutsuzda değilim.

 Belkide hayatın çelişkisi budur. Ne mutlu olduğuna inanabilmek nede mutsuzluğu bilmek.