30 Kasım 2010 Salı

Issız Adam

Beni anlayabileceğini düşünmüştüm. Anladığını sansım sonraları, çok basit hissettim kendimi hiçbir şey gizleyemeyeceğimi düşündüğümde de. Korkmuştum bu durumdan. Beni anlayabilecek birisinin olmadığını söylerdim ya hep, şimdi her şey değişmişti. Olmadığım birisimi sanıyordum kendimi bunca zamandır, kandırmaklama meşguldüm.

Ama tereddütlerimde, korkularımda boşunaymış. Anladığını sanmışım sadece. Yada anlayabileceğini varsaymışım korkabileceğimi hesap etmeden. Bir yanılsamadan ibaretmiş, hepsi bu.

Artık korkular yok, tereddütleerde. Beni ne sen anlayabildin, anlayabileceksin nede bir başkası. Zaten beklemek bunu bir başkasından beyhude olacak. Zaman varken kabullenmek lazım.

14 Haziran 2008 tarihli bir yazım, şöyle bir düşündümde hiç bir değişiklik yok hayatımda. Issız adam olmak istemiyorum oysa. Galiba biraz şanssızım hepsi o ...

Yine de dediğim gibi

Sensizliği çektim içime
başım döndü
Ama yeter bu kadar döndüğü

İmkansız bir görüştür. İmkansız yoktur! fikrini benimseyenler var hayatta nede olsa, enseyi karartmayalım.

2 yorum:

  1. insanoğlu nasılda çelişkili duygular içerisinde. beklentiler ve yaşananlar çakıştıgında bazen apışık kalır, şaşırırken, yanıldıgımızı sandıgımızda da üzülürüz. bu çelişkinin güzel bi ifadesi olmuş yazın. anlaşılan önceleri daha duygusal paylaşımların varmış. tebrik ederim yazına bayıldım. özellikle son paragraf ve şiirine...ümidimizin hiç eksik olmadıgı günler diliyorum..

    YanıtlaSil
  2. Yazını çok beğendim özellikle yıllar öncesinde yazmış olmandan ötürü. Seni anlayan birileri mutlaka vardır etrafında. belki farkında değilsin. artık geçmişi bir kenara bırakma zamanı geldi de geçiyor bile. Hiç ummadığın bir anda kendini yalnızlıktan kurtulmuş bulabilirsin. Yeter ki inan...

    YanıtlaSil