16 Eylül 2010 Perşembe

ARTIK YOKSUN...

Artık yoksun... Aslında hep yoktun ama biz biliyorduk bir yerlerde vardın. Biz hissetmesek de nefes alıyordun, görmesek de gülümsüyor, konuşuyordun. Sen hep vardın ama biz sadece varlığından haberdardık. Artık hepten yoksun. Biz görsek de görmesek de. Biz hissetsek de hissetmesek de.
Bu doğru mu? Gerçekten gittin mi bu dünyadan?
Ne zaman büyüdük? Ne zaman koca adamlar olduk da kaybetmeye başladık birbirimizi? Bizden de biri gördü ölümün soğuk yüzünü. Bu kadar acı demek. Bu kadar hüzünlü.
Fotoğrafına baktım az önce... Yılların değiştiremediği aynı munzur gülümsemen.. Sanki yine bir yerlerdesin de bakıyorsun.. Biliiyorum artık öyle değil. Kabul etmek öyle zor ki... Gözlerim doldu. İçim acıdı... Hep beraberdik...
Ne güzel günler geçirdik.. Eğlendik eğlendirdik... Senden geriye kalanlar yaşadığımız anılarrr..
Daha fazla yazamıyorum.. Çok ama çok üzülüyorum... Kabullenemiyorum bir arkadaşımı kaybetmeye... Her ölüm erken biliyorum ama seninki çok erkennnn...
Yapacak çok şeyin vardı eminim. Gerçekleştirecek çok hayalin...
Artık ne önemi var çünkü sen yoksun..

2 yorum:

  1. Bazen söyleyecekler düşündüklerini ifade etmez. Ne söylesen tam olarak ifade ettiğini düşünmezsin. İşte öyle bir durum buda. Gittiğin yerde iyi şeylerin beklekte olmasını temenni ediyorum...

    YanıtlaSil
  2. İfade edemedim gerçekten. Öyle zor bir durum ki. Söylenebilecek pek bir şey yok artık. olduğun yerde rahat uyu arkadaşım. Mekanın cennet olsunnnn..

    YanıtlaSil