8 Temmuz 2010 Perşembe

Kara Kuzuma...

Aklıma sen geldin yine.Düşündüm. Neden hep kendimi dinlediğimde seni düşündüğümü düşündüm. Uykusuzluktan gözlerim kapanıp giderken neden seni çok sevdiğimi yazmak istediğimi düşündüm. Her yalnız kalışımda, her senin olmadığın mutlu anlarımda, kimselere bir şeycikler anlatamadığımda, sessiz sessiz çığlıklar atıp ağladığımda, güldüğümde, her yerde her şeyimde neden hayatımın bütün karelerinde sen varsın diye düşündüm.
Aslında hep bildiğim ama bir kez daha kendime hatırlatmak istediğim cevabı verdim kendi kendime. Dinle! Sen canımsın benim, can dostumsun, biriciğimsin, kara kuzumsun, yumuşacık kalplimsin, kısacası HER ŞEYİMSİN...
Can Dostum iyiki varsın iyiki benimsin...
Seni çookkk ama çoookkk seviyorumm...

3 yorum:

  1. İkinci paragraf kopuk olmuş ilkinden sanki. Birde bu benim eski bir yazımın taslağını hatırlattı bana. O yazıyıda az önce bitirdim.

    ama genel olarak güzel. Daha rahat yazmaya ve esnek davranmaya ve yazı konusunda kendi şeklini çıkarmaya başladın gibi. Benim için bu kısmı her şeyden daha önemli. Tebrikler

    YanıtlaSil
  2. öncelikle başarılarınızın devamını diliyorum. yazılarınızdaki duygusalıgın aksedilişi çok hoş. yalnız bu yazı için çelişki dolu gibi geldi ya da dostuna aşık olma yolunda olan ama bir türlü karar vermeyen acaba dost olarak mı seviyorum yoksa aşık mıyım diye bocalayan bir kişilik sözkonusu bence..pek bilimsel gelmese de kova burçlarının tipik özelligidir bu:)yazımızda bahsi geçen kişi sanrım kova burcu diye düşündürdü beni.

    YanıtlaSil
  3. Çok teşekkür ederim Sevda Hanım. Yazılarımı takip etmeniz beni çok mutlu etti.Tabi ki beğenmenizde. Daha yolun en başında olduğum için yorumlarınız kendi çizgimi belirlemede bana yol gösterecek. Tekrar teşekkürler.
    Bu yazıya gelince; tamamen dostluk üzerine yazılan bir yazı. Yazıda bahsi geçen kişi ise Başak burcu.:)

    YanıtlaSil